“Die moeheid was zo extreem. Ik kon gewoon niet meer.”

“Als ik terugkijk op mijn jeugd, dan heb ik eigenlijk een heel onbezorgde jeugd gehad. Voordat ik ziek werd was ik echt een heel actief meisje, maar ik veranderde in een meisje dat veel sliep en weinig meer kon doen.”

In 2015 wordt Teuniëlle ernstig ziek. Ze was extreem moe, had last van haar spieren, hoofdpijn en kreeg uitslag op haar gezicht en armen. Teuniëlle: “Mijn vader, moeder en zusje hebben best wel veel energie en ik had dat echt niet. Als ik de trap op liep naar boven, stond ik bovenaan de trap te hijgen van de inspanning. Ik was zo moe en ik voelde de pijn in mijn spieren. Ik was zelfs zo moe, dat ik niet eens meer een boek kon lezen. De concentratie opbrengen om het verhaal te volgen, dat lukte me niet meer.”

Bekijk hier haar ervaringsverhaal:

“Het liefste had ik de pijn willen overnemen.”

Ook voor het gezin was het moeilijk om Teuniëlle zo te zien. Zo geeft ook de moeder van Teuniëlle aan: “Wat me het meeste raakte, was dat je erbij staat en je kijkt ernaar. Je bent machteloos, want je kunt er zelf niets aan doen. Het liefste had ik die pijn van haar willen overnemen, zodat ik het had en niet zij.”

Onder behandeling bij MeCeBi

De vermoeidheid gaat maar niet weg en de uitslag op het lichaam van Teuniëlle wordt erger en erger. Totdat ze in contact komt met MeCeBi: “Het voelde als een opluchting. Ik merkte dat de behandeling aansloeg, want ik kreeg eindelijk weer energie. Ik dacht ook bij mezelf: ik moet hier mee door, ik moet dit afmaken.”

Teuniëlle heeft ook doorgezet! Mede dankzij de hulp van MeCeBi kan Teuniëlle nu zijn wie ze wil zijn: “Ik kon zolang niets doen, maar dat is nu verleden tijd. Ik geniet er zo van dat ik nu alles weer kan doen, wat ik wil doen!”


MeCeBi helpt u verder

Herkent u zich in het verhaal van Teuniëlle? Of wilt u meer informatie? Neem gerust contact op met de assistentes van MeCeBi om te kijken wat wij voor u kunnen betekenen. Wij helpen u graag verder!

Interessant? Deel deze pagina: